Dit is een oproep aan alle mannelijke gamers: blijf vooral lekker gamen. Voel je een sluipmoordenaar in Assassin’s Creed, supersoldaat in Call of Duty of een drakendodende High Elf in Skyrim. Het maakt mij niet uit. Zolang je maar heel veel plezier met je spelletje hebt.
Ik houd van gamers. Dat overgedreven gepassioneerde voor iets dat eigenlijk helemaal niet bestaat: het is fascinerend. Ze zijn fanatiek, gedreven en willen altijd het beste. Ze worden blij als ze een nieuw level in Skyrim behalen of iemand doodschieten in Counter-Strike. En dat is heel leuk om te zien. Ze kunnen zich zo in een game inleven, dat het ze niet eens uitmaakt of ze een paar dagen niet onder de douche stappen. Deze nonchalante en mannelijke houding vind ik heerlijk, want ik maak mij al druk als mijn pumps niet bij mijn outfit matchen.
Die prachtige passie van gamers zag ik laatst in Indie Game: The Movie, waar Phil Fish – een hele knappe jongen als hij zichzelf een beetje scheert – alles voor zijn kindje Fez over heeft. Het was zó aandoenlijk om te zien. Ik wilde hem constant knuffelen. Het is typerend voor gamers: zichzelf zo aan een spel wijden, ten koste van andere, mogelijk socialere bezigheden. Dit maakt gamers niet zo glad en gelikt als de jongens die ik tijdens het stappen tegenkom. Ik vind een jongen een stuk leuker als hij niet zo subtiel en vrij direct is, dan een jongen met de perfecte sixpack die vraagt of het pijn deed toen ik uit de hemel kwam vallen.
Zelf game ik niet. Ja, soms hooguit een potje Mario Party, maar daar blijft het ook bij. Het is veel leuker om naar games – net als bij films – te kijken. Ik houd van games met veel tussenfilmpjes en een dramatisch verhaal. Ik genoot van Max Payne 3, Mass Effect 3, Mafia II, alle Assassin’s Creed-games, Risen, Skyrim, The Witcher 2, Batman: Arkham Asylum, Red Dead Redemption en L.A. Noire. Deze games waren spannend en bestonden niet alleen maar uit dat stomme constante geschiet. Eigenlijk heb ik nooit de neiging om deze games te spelen. Daar heb ik toch het inzicht en reactievermogen niet voor! Ik mag soms van Daniël in Assassin’s Creed van een uitkijkpunt in een hooiberg springen of een stukje paardrijden in Red Dead Redemption. Dat vind ik heel leuk! Het enige waar ik wel veel waarde aan hecht, is het poppetje waarmee wordt gespeeld. Je kunt bij Skyrim bijvoorbeeld een kat als personage nemen. Dat is toch vreemd!?
Het heeft ook voordelen om de vriendin van een gamer te zijn. Zo maak ik altijd veel indruk op mannelijke studiegenoten en collega’s door mijn gamekennis. Ik weet bijvoorbeeld wie Ezio Auditore da Firenze is, heb een lijstje in mijn hoofd van de grote aankomende games en zing het laatste liedje van Portal 2 mee. Het zijn leuke gespreksonderwerpen. De meesten zijn altijd erg verbaasd als ik vertel dat ik juist helemaal niet game. “Hoe weet je dat dan?” Nou, door heel erg met mijn gamende vriendje mee te leven!
Het is echter niet altijd rozengeur en maneschijn om een gamer als vriendje te hebben. Je moet altijd alles drie keer zeggen als hij gamet, het eten wordt altijd koud omdat hij nog niet bij een checkpoint is aangekomen en soms kan ik maar beter met vriendinnen gaan stappen omdat hij toch tot vijf uur ’s nachts doorspeelt. Je moet ook een dikke huid hebben, want een gamer kan nogal eens chagrijnig worden als iets niet lukt tijdens het gamen. Die boosheid is altijd twee minuten later weer over, maar ik kan moeilijk zeggen dat hij er niet boos om mag worden. Ja, je kunt over alles gaan lopen zeuren, maar je kunt er ook iets gezelligs van maken door lekker naast hem te komen zitten als hij weer met de Normandy vertrekt en tegelijkertijd zijn gamer-innerlijk enorm te koesteren.
Deze tekst is geschreven door de vriendin van Daniël. Lees ook Daniëls stuk: een oproep aan alle vrouwelijke gamers.
leuk artikel
Ik voel me echt geraakt door dit stukje. Niet veel vrouwen hebben de passie om zoiets over gamende mannen te schrijven. Men vriendin is ook een echte gamester, alleen verschillen we tussen japanse vechtsport games voor haar ene normale shooters voor mij. Daniel mag blij zijn om een vriendin als jou te hebben.
pfff , je gelooft toch zelf niet dat zijn vriendin dit geschreven heeft ?
DIt is gewoon een slap stick verhaal van daniel
Deze comment is verborgen omdat het een reactie is op een slecht beoordeelde comment. Toon comment
Als hij dat heeft gedaan stelt Gamer mij echt teleur... Lijkt me niet hoor ;-)
Daniel toch. Hoe heb je je vriendin voor elkaar gekregen om zo vol lof over gamen te spreken? Held!
Nee maar even serieus. Waar vind ik zulke vrouwen? Is er een dating site die hier op in speelt of zo? In de kroeg kom je ze niet tegen hoor! ;)
Inderdaad...vind je jammergenoeg in de kroeg niet....toch maar een datingsite opstarten voor gamers....:-)
Je hoeft geen datingsite op te starten hoor die is er al.
Toevallig las ik dit op een andere site, een paar weken geleden.
www.game4adate.com/
Vind het wel grappig dat er zoiets bestaat, vind toch wel dat de taboe op veel gamen
eigenlijk weg is.
@Cryptical, ik ben een paar jaar geleden een meisje in de kroeg tegen gekomen die wel gek is op gamen en nu een erg goede vriendin van mij is. Vooral Assassin's Creed vindt ze geweldig en ze kan het beter dan ik (ben überhaupt niet echt een AC fan overigens, maar dan nog). Kan me nog niet aan AC Brotherhood zetten tot dusver. Het is een schattig meisje maar je moet haar horen over AC soms. En als ze speelt is het prachtig om te zien hoe fanatiek ze is. Alles zoeken alles uitvogelen etc. Shooters speelt ze niet, eigenlijk alleen AC wat ze geweldig vindt (tot nu toe).
Erg leuk artikel dit, Daniel mag blij met je zijn. Zijn eigen artikel wordt verkeerd geïnterpreteerd door velen. Ik zie het niet als discriminerend maar gewoon als verkeerd geschreven/begrepen. Jouw artikel heeft goede opbouw en is netjes en creatief geschreven, in tegenstelling tot die van Daniel die oppervlakkig en bot is geschreven. Hoop dat je ooit nog een keer voor GNL schrijft in de toekomst.
(excuus voor de samenhang die her en der ontbreekt, ik ben momenteel niet top fit)
Gek he dat je zulke vrouwen niet in de kroeg tegenkomt?
In de kroeg kom je normale vrouwen tegen, die over het algemeen een normaal leven lijden.
Game vrouwen zijn net als de kansloze mannenlijke gamers, gewoon triest.
Oh mijn god, je vriendin is een heldin.
er zijn geen night elves in skyrim
My bad & gefixt!
Zou mijn vrouw geschreven kunnen hebben. :-)
Van games als L.A. Noire en bijvoorbeeld Uncharted en Zelda kan ik me voorstellen dat het leuk is om mee te kijken....daar kan je tenminste nog een beetje meedenken.
Maar Skyrim en Red Dead Redemption?.....da's wel erg repetitief en erg veel gereis als je enkel 'bijrijder' bent.
:)
IK WIL OOK ZO'N VRIENDIN!!! Trouwens echt een mooi artikel. Kunnen veel mensen een voorbeeld van nemen.
Pics or it didn't happen!
Dat wou ik maar zeggen haha. Jezus, een vriendin die graag kijkt als je gamet.. Wat wil je nog meer? Uiterst zeldzaam, en daarom ben ik benieuwd hoe ze eruit ziet, maar ik denk als ik hem was, zou ik ook niks posten.
''Ik vind een jongen een stuk leuker als hij niet zo subtiel en vrij direct is, dan een jongen met de perfecte sixpack die vraagt of het pijn deed toen ik uit de hemel kwam vallen.``
Dachten alle meiden maar zo.
haha die van mij is net zo... en die komt dan ook nog zo nu en dan met een biertje en hapjes bij me zitten... dan vraag ik me soms af; wat heb je van me nodig? zegt ze heel droog; niks, kom gewoon gezellig meekijken, nog een biertje lieffie? damn wat heb ik het getroffen....
"Ik mag soms van Daniël in Assassin’s Creed van een uitkijkpunt in een hooiberg springen..." het lijkt nu net of Daniel de baas is ;-) Leuk artikel, ga nu toch stiekem diegene voor vrouwen lezen.
Ik mis de game Heavy Rain..
Misschien geen PS3... En ik mis die game ook in mijn leven... Helaas exclusief...
Je moet toch eens wat gaan gamen hoor ;). Wij gaming chicks rulen :). Mooi geschreven. Ik ben dan geen man maar ben blij eens iemand te zien die gamen niet veroordeeld.
Jongens....de vrouwen vallen vaak voor die gladde stappers....dat is vaak zo. Maar die figuren zijn meestal voor even leuk en de dames die die figuren leuk vinden zijn doorgaans van het type waar je even je vleselijke behoeften bij kwijt zou willen, maar waar je geen jaren mee samen wilt zijn, echt niet.
Sla je eenmaal wat aan de haak kan dat gamen altijd nog wat later verteld worden, dan is de relatie al wat verder, stabieler en kan de lady het meestal wel hebben. Is het er eentje die je je hobbies echt niet gunt (of snapt), dan is het wellicht tijd voor wat anders.
Ik was 37 toen ik mijn vriendin leerde kennen en ergens moest ik haar ook gaan vertellen dat ik nogal van games hou, van strips, van metal muziek, van boeken over horror/fantasy/science fiction en ook nog eens films over al die onderwerpen (nu was dat aardig duidelijk in mijn huis, maar goed :p). Een 2 meter grote kerel, toch wel serieus in de omgang, in staat tot een normale conversatie, maar diep van binnen eigenlijk een uber-nerd met al die liefhebberijen.......en dat is het hem nou juist....niks nerdy, het is gewoon dikke fun :). Ook in deze 2e relatie is het wederom geaccepteerd. Ik ben net klaar met haar (inmiddels ook mijn) zoon zijn slaapkamer te verbouwen/schilderen, etc en dat is een compleet Spiderman (en andere superhelden) heiligdom geworden.....ik steek mijn omgeving dus ook aan, hahahaha....met zijn 8 jaar ook zijn eigen ps3 op zijn kamer, met dikke flatscreen.........een verdieping er boven nog zo'n kamer voor mijn zoon, met daar de 3e ps3 in huis......beneden mijn computer, games, films en boeken....een echt mannenhuis. Nu moet ik er dus wel aan geloven, de master bedroom moet ook gedaan worden en dat gaat er erg rose uit zien. Ach, ik slaap er (en zo), een concessie dat niet tegen de rest opweegt, vooruit dan maar. :D
Klik hier om alle reacties te tonen