Gamer @ E3: De vijf persoonlijke favorieten

Michel

BioShock Infinite

Zonder twijfel mijn game van de show. De demo die de ontwikkelaar liet zien was zo compleet, zo af, dat er nu al weinig meer mis kan gaan met BioShock Infinite. Niet alleen zijn de kleurrijke graphics een verademing na de donkere ruimtes uit de vorige games in de reeks, de gameplay oogde een stuk spannender, met een rails die overal door de spelwereld loopt en van Infinite letterlijk een achtbaanrit maakt. En dan nog Elizabeth, de dame die je in de game moet redden…zij heeft mijn hart veroverd. (lees hier de preview)

Rayman: Origins

Platformers hebben weer bestaansrecht. Super Mario voor de 3DS wist mij zeker te bekoren, maar niets kon in de buurt komen van Rayman: Origins. Het origineel op PlayStation, Saturn en PC was al een favoriet van me en deze game lijkt daar een perfect vervolg op. Daarnaast voegt het een vierspelermodus toe die de game lekker chaotisch maakt, maar ook puzzels oplevert waarbij spelers met elkaar samen moeten werken. De graphics, de muziek, de ouderwets uitdagende gameplay… dit is zoals Rayman moet zijn. Mijn vingers kriebelen al bij de gedachte aan de complete versie. (lees hier de preview)

Hitman: Absolution

Het heeft lang geduurd, maar we mogen eigenlijk onze favoriete kale huurmoordenaar weer verwelkomen. De demo die ik te zien kreeg maakte indruk. De game gaat een filmische kant op, waarbij spelers af en toe door lineaire gedeeltes heen lopen zodat het sterke verhaal zich verder kan ontwikkelen. Maar bovenal lijkt die vertrouwde Hitman-gameplay nog gewoon intact te blijven: de vrijheid om mensen te doden zoals jij dat wilt. Dat is waar we Hitman voor spelen en dat lijkt IO Interactive wederom te gaan leveren.

Chase Mii

Van alle ‘techdemo’s’ die voor de nieuwe Nintendo-console, de Wii U, speelbaar waren, was Chase Mii absoluut de leukste. Vijf man spelen in feite verstoppertje: vier gebruiken de Wii-controller en zoeken in een doolhof op de televisie naar de vijfde speler, die via de Wii U-controller een plek zoekt om zich te verschuilen. Wordt hij gevonden, dan schreeuwen alle spelers als een maniak waar hij verstopt zit, met als gevolg dat iedereen als een bezetene achter hem aan gaat. Deze demo toonde perfect de potentie van de nieuwe controller. En als dit al leuk was, dan gaat mijn hoofd tollen bij de gedachte aan een soortgelijk systeem voor de multiplayer van een shooter. (lees hier de preview van o.a. Chase Mii)

Tomb Raider

Ergens tussen de allereerste Tomb Raider-game en nu is het fout gegaan. Ik verloor Lara Croft uit het oog, maar neem mijzelf dat niet kwalijk: de reeks raakte het spoor namelijk bijster. Dat vroeg om een drastische reboot, met als resultaat dat we volgend jaar kunnen genieten van een prachtig filmische ervaring met vloeiende gameplay en een nieuwe, al even prachtige Lara. Het zegt genoeg dat de nieuwe Tomb Raider twee dagen lang mijn game van de beurs is geweest, tot ook ik overtuigd raakte van BioShock Infinite. Tomb Raider staat echter op een zeer respectabele tweede plek, en dat voor een serie die al jaren weinig meer voorstelt. Het wachten op 2012 wordt een tergende bezigheid. (lees hier de preview van Tomb Raider)

Gerard

Battlefield 3

Frostbite 2. Dankzij deze engine kunnen we niet wachten wat ons op de komende jaren te wachten staat. Battlefield 3 laat namelijk al heel duidelijk zien waartoe de spelmotor in staat is. Grote open omgevingen, prachtige realistische lichteffecten en totale vernietiging. En dat doet de game ook moeiteloos in multiplayer: de vorm waarin we de game op E3 zagen. Daar komt ook naar boven dat DICE het niet alleen op grafisch geweld heeft gegooid: de multiplayer is op vele punten aangepast om het nog tactischer en diepgaander te maken. Battlefield 3 heeft alles. (lees hier de preview van Battlefield 3)

PES 2012

PES 2012 wordt niet de beste voetbalgame, die titel moet het nog net gunnen aan FIFA 12. Wat het echter wel is: een hele grote stap in de goede richting. Maar het is bovenal ontzettend leuk om weer een potje te ballen. Het voetbalspel in Pro Evo doet weer denken aan die ‘goeie ouwe’ tijd. Het dribbelen gaat op een goed tempo, mede- en tegenstanders weten zowaar wat positiespel is en het maken van goals is weer ouderwets lekker. En laten we de legendarische steekbal niet vergeten, die terugkeert, alsook de scheidsrechter die een stuk beter te pruimen is dan zijn collega bij FIFA 12. Er zijn nog wat dingen die beter moeten, maar de structurele fouten die de serie de afgelopen jaren maakte, lijken helemaal verholpen.

Saints Row: The Third

De beste game? Nee. De mooiste? Ook niet. De leukste? Absoluut. Alles in Saints Row: The Third is erop gericht om spelers vanaf het begin zoveel mogelijk onzin uit te laten halen. Door jouw status als topcrimineel heb je de beschikking over absurde wapens en wagens, waardoor je er gelijk op uit kunt trekken om chaos te veroorzaken in Steelport. Denk aan verticaal opstijgende straaljagers en een wagentje waarmee je mensen kunt opzuigen en vervolgens wegschiet als menselijke kanonskogels. Aanklooien staat helemaal centraal en de ‘game’ is daar omheen gebouwd. Het hoeft niet allemaal serieus te zijn. (lees hier de preview van Saints Row: The Third)

Rage

Dat Rage een bloedmooie game zou worden, dat wisten we eigenlijk al. Maar dat de game zo soepel zou lopen, ook op de huis-tuin-en-keuken-consoles, dat verraste toch wel. Bovendien is het, in tegenstelling tot wat eerdere id Software-games, niet beperkt tot enkel gangenstelsel. In een wereld met grote open omgevingen, vergaap je jezelf aan de schoonheid. Dat doe je tenminste totdat je het op moet nemen tegen hordes mutanten met eigenzinnige – eventueel zelf in elkaar geknutselde - wapens. Favorietje: een boemerang met vlijmscherpe punten waarmee je vijanden moeiteloos doorklieft.

Batman: Arkham City

Batman: Arkham Asylum was een grote verrassing en was een succes dankzij zijn toffe gevechten, interessante eindbazen en ingenieuze levelstructuur. En Arkham City gaat er moeiteloos overheen. Batman heeft nog brutere moves in zijn arsenaal gekregen. Armen knakken en kraken, en je krijgt het gevoel dat Bruce Wayne het echt eens gehad heeft met al het geweld in zijn stad. Daarnaast is de spelwereld een stuk opener qua opzet, waardoor je op zoek kunt gaan naar meer oplossingen voor problemen. En ook in de nieuwe game zitten weer volop interessante personages, waarbij de kittige Catwoman het meest in het oog springt. Arkham City wordt beter dan zijn voorganger, dat durven we nu al te stellen.

Van Hitman: Absolution, PES 2012, Rage en Batman: Arkham City verschijnen later deze week nog impressies.