1. Football Manager (PC)
Als je denkt dat je de spelers van Barcelona net zo kunt laten voetballen als Guardiola of als je de tactiek van Van Marwijk vervloekte, dan is er maar één manier om die tactische hoogmoed te bewijzen: via Football Manager. Het meest recente deel is zowel op menselijk als strategisch niveau simpelweg ongenaakbaar en brengt het trainerschap geloofwaardig over. Vooral de oprechte spanning tijdens de simulaties zorgt voor een heerlijk complete voetbalervaring.

2. Mario Strikers Charged (Wii)
Mario is de meest veelzijdige sporter ter wereld, maar in voetbal is hij na karten en tennis het best. Deze Wii-game combineert de natuurlijke intensiteit van voetbal met de onvoorspelbaarheid van Mario Kart. Een zogeheten Megastrike kan elke wedstrijd doen kantelen, ook al staat het 6-0 voor de andere partij. Daarnaast zijn er voldoende power ups en kleurrijke obstakels in het level om er een toffe en veelzijdige multiplayergame van te maken. Overigens heeft deze game, als je de friend-codes even vergeet, een erg verdienstelijke online dienst.

3. Sensible Soccer (Amiga – Xbox 360)
Sensible Soccer heeft een onmiskenbare nostalgische waarde en definieerde in 1992 de voetbalgame. Het had diepgang, snelheid en speelde heerlijk weg. Gedurende de levensloop van de Amiga werd de serie steeds beter, maar met de overgang naar 3D was de magie weg. In 2006 kwam er weliswaar nog een leuke cartooneske Sensible Soccer uit, maar de arcade-gameplay redde het niet bij FIFA en PES. De uitmuntende 2D-remake voor Xbox Live Arcade hield de eer van de serie hoog.

4. Championship Manager (PC)
Sports Interactive, de ontwikkelaar van Football Manager, maakte voor 2004 Championship Manager voor uitgever Eidos. Het was in zijn hoogtijdagen een zeer uitgebreide managementgame met een extreem lekkere speelbaarheid. Het deel 01/02 wordt over het algemeen zelfs beschouwd als de beste managementgame aller tijden en wordt vandaag de dag nog steeds door veel trouwe fans gespeeld. Na 2004 ging Eidos zelf aan de gang met de serie, maar de delen die daarna verschenen kwamen nooit in de buurt van wat Sports Interactive gemaakt had.

5. Sega Soccer Slam (PlayStation 2, GameCube & Xbox)
Net als Mario Strikers is Sega Soccer Slam een voetbalgame die nauwelijks iets heeft te maken met de realiteit. Het is een arcadegame in zijn puurste vorm met snelle gameplay en breed gespierde personages. Deze game zit doordrenkt met testosteron en is op zijn best in een multiplayerpotje met vier spelers, waarbij de game soms meer deed denken aan een vechtspel. Het is jammer dat er nooit een vervolg is verschenen.

6. Disney Sports Soccer (GameCube)
Iedereen die Disney Sports Soccer van zijn moeder kreeg en haar met gefronste wenkbrauwen aankeek schrok zich het apezuur toen hij de game opstartte. Het is namelijk geen arcadegame zoals de directe concurrent Mario Strikers, maar een redelijk serieuze 11 tegen 11-voetbalgame. Konami had dus gewoon nog een PES gemaakt, maar dan met Disney personages en magie. Dat deed het overigens ook nog eens erg goed. Desalniettemin paste de stijl simpelweg niet bij de serieuze gameplay.

7. This is Football (PlayStation 2)
In 2004 kwamen er vier vergelijkbare voetbalgames uit, waarvan er twee na dat jaar niet meer gemaakt werden. Eentje daarvan was This is Football van Sony Europe (de tweede was overigens Club Football). De serie liet zich kenmerken door arcade-gameplay en grappige elementen zoals de implementatie van de EyeToy, maar kon als compleet product nooit echt overtuigen. Het probleem zat hem voornamelijk in de basis, want de besturing was alles behalve intuïtief en er werd veel te laat gereageerd na een druk op een knop.

8. Redcard (Playstation 2, GameCube & Xbox)
Een directe rode kaart krijg je normaal gesproken alleen met uitbundig ongepast gedrag en het zegt dus veel over een game die deze straf als titel gebruikt. Redcard kun je dan ook spelen zonder invloed van de scheidsrechter waardoor de game een grote chaos wordt. De dynamiek is dan vergelijkbaar met de Blitz-serie, eveneens gemaakt door Midway, maar dan een stuk minder leuk. De invloed van de scheidsrechter is ook aan te passen, waardoor het spel speelt als een soort FIFA. Deze mogelijkheid geeft de game echter ook een identiteitscrisis. Voor een arcadegame neigt het namelijk te zeer naar een simulatiegame en voor een simulatiegame is de game niet intuïtief en diepgaand genoeg.

9. Virtua Striker (Sega Arcade – GameCube)
Net als Sensible Soccer staat Virtua Striker deels in deze lijst vanwege zijn nostalgische waarde, maar wel een stuk lager vanwege de ronduit matige gameplay. Het was weliswaar de eerste 3D-voetbalgame ooit gemaakt en was een leuke attractie in de arcadehallen, maar de overzettingen naar de Dreamcast en de Gamecube lieten zien hoe beperkt de serie was qua gameplay. Zo kun je niet zelf je speler wisselen en is de besturing ronduit dramatisch.

10. Super Shot Soccer (PlayStation 1)
Als je de film Shaolin Soccer in gedachte neemt, heb je ongeveer wel een goed beeld van Super Shot Soccer. In die game kun je spelen met dertig verschillende landen en absurde special moves uitvoeren in de stijl van stereotype kenmerken van elk land. Zo kan Frankrijk bijvoorbeeld de Napoleon March en Japan de Samurai Blade uitvoeren. Het resultaat is een matige FIFA met een erg rare, ongemakkelijke stijl.

11. Real Soccer (iOS)
Voetballen op je tablet of telefoon is nooit echt leuk, maar Real Soccer komt toch aardig in de buurt van iets wat speelbaar is. De besturing is vrij responsief en met wat oefening en gewenning pass en schiet je alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Als je eenmaal op dat punt bent, kom je er echter achter dat de game verder niet veel te bieden heeft. De graphics zijn slapjes en het spel verveelt door zijn matte, oppervlakkige gameplay.