Eén spelletje opnieuw opstarten om te zien waar je de laatste keer was gebleven? Puh. Als baas boven baas pak ik er heel mijn PlayStation 3-collectie bij en stel ik mezelf een duidelijk doel: bij elke game minimaal 10% van de trophies halen. Moet wel lukken, toch? Ow. 55 games die ik nauwelijks heb aangeraakt? Laat ik mijn plan maar even wijzigen...
Eigenlijk zijn er nog veel meer games die ik op minder dan 10% heb staan, maar ik heb de downloadgames maar even niet meegeteld, anders zou het resultaat nog dramatischer zijn. De oorzaak vinden is voor mij niet moeilijk. Ik ben A) verwend doordat ik de nodige gratis games mee kan pakken van kantoor en B) ontzettend ongeduldig geworden. Vooral dat laatste speelt me parten: vaak genoeg heb ik om de meest onbenullige reden games afgezet om ze nooit meer aan te raken. Recentelijk moest Final Fantasy XIII-2 het bijvoorbeeld nog ontgelden omdat een springanimatie me niet aanstond.
Tijd om mijn gameleven te beteren. Ik weet dat de weg naar volledig herstel een lange is, dus pak ik het voorzichtig aan. Ik ga proberen om alle games tot de beginletter B op 10% of meer te zetten. Dat zijn er al 5.
3D Dot Game Heroes – van 5% naar 11% in 30 minuten
In mijn herinnering een best wel leuk 2D/3D-avontuur dat leuke knipogen had naar de Zelda-games, maar om onduidelijke redenen ooit aan de kant gelegd. Na wat gewenning voelt de besturing goed en vol bravoure trek ik naar de tweede tempel die op mijn kaart staat aangegeven. Een paar puzzels en wat vaker doodgaan later sta ik tegenover een blokken bij. Drie pogingen later is het bye-bye bij en kan ik naar de volgende game.
Alice: Madness Returns – van 6% naar 7% in 1,5 uur
Ironische titel, want na een half uur word ik weer gek van de saaie spelopzet – precies de reden waarom ik was gestopt. Ongeïnspireerde sprong na sprong, domme vijand na vijand. Daarnaast wordt alles voorgekauwd en ontbreekt elk gevoel van progressie. Een verlossende tussenbaas en bijbehorende trophy willen maar niet komen. Dood door onachtzaamheid. Do you want to continue? NO! Tienprocentmissie gefaald. Maar ik ga toch door, voor uwer vermaak. En om mezelf wijs te maken dat ik het echt hard probeer.
Alpha Protocol – van 7% naar...7% in vijf pogingen
O ja. Daar was ik gebleven. Muurvast in een eindbaasgevecht waar ik compleet overhoop word geschoten door een meid met twee pistolen. Het beeld stottert en hapert terwijl ik op een luxueus jacht wordt voorzien van nieuwe luchtgaten. Ik zoek dekking, maar mijn kop steekt blijkbaar 0,3 nanometer boven de bar, roulettetafel en elk ander mogelijk obstakel uit, waardoor mijn spraakcentrum meermaals met een kogel wordt bezocht. De mijne doen nauwelijks schade; ik had me gespecialiseerd in sluipwerk en schiet nog geen deuk in een pak boter. Vijf pogingen later vind ik het wel best.
Apache: Air Assault – van 8% naar 10% in tien minuten
Ik bekijk mijn behaalde zes trophies. Allemaal binnen een kwartier speeltijd. Dit wordt een eitje. Lappen tekst vol gezwets over oorlogen schieten voorbij, lekker boeiend als je mag knallen met een heli. Niet veel later zwiert mijn apache door de lucht als een dronken piraat, maar ik vlieg. Ik schiet wat raketten af op willekeurige vrachtwagens die door een Afrikaans landschap rijden. ‘Plonk’ zegt het spel na tien minuten. 10%. Eitje.
Assassin’s Creed II – Het kan me niet schelen hoeveel procent
Hét bewijs dat ik echt niet gezond met mijn games omga. Ik ben nog middenin de tutorials, maar ik weet gelijk weer waarom ik geen zin had om verder te spelen na twee uur. Ezio is een pedante zak en wat sommigen als charme bestempelen, vind ik ronduit kwallig. Ik walg. Het zwaardvechten wordt uitgelegd. Als paspoppen dansen mannetjes om me heen. Ik druk een knop in en met een zwierig omslachtige animatie doet Ezio iets op het scherm. Nul binding. Van horen zeggen weet ik dat het begin wat moeizaam is (over understatements gesproken), maar na een uurtje of zes trekt het allemaal aan. Das dus nog vier uur weg...mijn ongeduld wint het van mijn wilskracht. Laat maar zitten. Er zal vast wel een prachtig avontuur op het schijfje staan, maar ik deel Miyamoto’s mening; games moeten sneller op gang komen.
Nee, ik ben nog lang niet genezen en het behaalde resultaat is miserabel. 'Gelukkig' heb ik nog 50 games over...Final Fantasy XIII-2 bijvoorbeeld. Ooit, op een mooie dag, ga ik mijn leven beteren.
Klinkt als het gevolg van veel games (p)reviewen voor Gamer.nl en daardoor niet meer kunnen ontspannen in gewoon een spelletje spelen :)
Een soort van 'helaas wel'. :) Ach, ik vermaak me momenteel prima met Europa Universalis III hoor, maar deze shocktherapie sloeg niet aan. :)
Ik had er ook last van toen ik even (p)reviews schreef. Op een gegeven moment heb je het gewoon wel gezien allemaal en lijkt alles op elkaar.
Maar het komt wel goed :P
Ik review iedere maand ook een game en merk dat ik tegenwoordig hele zware eisen aan een game stel. Maar goed, heeft er misschien ook mee te maken dat ik minder game dan vroeger en al veel games heb gespeeld waardoor je opzoek bent naar kwaliteit
Assassin's Creed II was voor mij een echte verassing en een enorme verbetering t.o.v. deel 1.
Veel plezier van gehad. Ik denk dat jij ( G. Van Nieuwenhuijzen) de game zelf niet leuk vind en daarom "moeite" had om dat zogenaamde begin door te komen, iets wat ik zelf absoluut niet als zodanig heb ervaren.
ik deel je mening over het verwend zijn, maar dat stukje over alpha protocol en Assassins creed klopt niets van :)
Ha, de Reload-artikelen vind ik erg interessant. Ik grijp de laatste tijd ook steeds vaker terug naar oude games in plaats van uit te kijken naar veel nieuwe spellen. Verder vind ik het een goed streven om proberen al het plezier uit een spel te halen (e.g., door alle trophies te halen, alle optionele bazen te verslaan) maar als een spel geen plezier biedt, zou ik die voor geen goud verder spelen.
Wat Gerard ervaart tijdens Assassin's Creed II, had ik bij Wet. Wat een vreselijk spel. Ik geloof dat ik niet eens halverwege het spel ben geraakt maar ik kon er mijn kostbare tijd niet meer mee verdoen. Het spel kostte slechts vijf euro en nog is het de slechtste aankoop in mijn game-geschiedenis geweest (en mijn broer en ik kochten Fighting Force voor 120 gulden toen die net uit was).
Dus ja, succes en veel plezier met het uitpluizen en doorgronden van je (vele) games. Je bent wellicht een tikkeltje verwend met al je gratis games maar ik hoor vaak genoeg dat gamers een grote 'backlog' hebben. Tal van spellen die ze nieuw voor het volle pond hebben gekocht zonder ze ook maar te hebben gespeeld. Gewoon gekocht voor de heb. Daarom denk ik dat de Reload-artikelen wel aan zullen slaan -- het zal voor veel lezers herkenbaar blijken.
Leuk artikel weer! Grappig dat je vindt van jezelf dat je minstens 10% achievements moet halen. Ik heb dat zeer sterk (ik ben erg vatbaar voor achievement modellen in wat voor vorm dan ook) met games dat ik iets heb van "Ik moet en zal alle achievements halen!".
Bij World of Warcraft heb ik bijv. over de 10000 achievement points op mijn Goblin Shaman en vaak alleen omdat ik vond van mezelf dat ik ze ook echt moest halen. Zelf heb ik ook een stapel games liggen die ik nog moet spelen en waar ik dan ook van vind dat ik minstens een bepaalde hoeveelheid achievements of iets dergelijks moet hebben gehaald.
We zijn inderdaad verwend geraakt. Een vriend van mij die speelt sommige spellen bijvoorbeeld niet omdat hij vindt dat het spelpersonage "raar loopt". Of dat de graphics iets onder de maat zijn.
Nu deel ik dat niet helemaal met hem, ik ben iemand die een spel voornamelijk beoordeelt op de gameplay. Maar ik snap wel waarom iemand daarom iets tegen het spelen van een game zou kunnen krijgen.
Zelf vond ik de instap voor Assassin's Creed 2 ook aardig hoog. Het duurde bij mij ook even voor het me echt greep. Dus die snap ik prima en ik deel je mening dat Miyamoto in dat opzicht gelijk heeft dat games snel op gang moeten komen... ik heb altijd een enorme schurfthekel aan tutorials.
Ga je nu verder met de B? ;)
Ik kom bij de 'B' Band Hero tegen....ik moet even moed gaan verzamelen voordat ik dat gedrocht weer durf op te starten. ;)
Alice Madness Returns was een van mijn verassingen van dit jaar. Geweldige game en om het stukje met de Executioner heb ik flink moeten lachen.
Leuk artikel, ik heb ook nog zoveel games liggen die ik niet eens 10% heb uitgespeeld, ik koop veel meer games dan ik tijd heb. Ik heb daarvan wel geleerd dat je beter moet kiezen, je kunt veel beter 1 game kopen en die volledig uit spelen dan iedere keer meerdere titels kopen die je wil hebben, dan geniet je veel meer, zeker op het moment dat je een spel 100% hebt uitgespeeld is de voldoening zo groot. Ik vermaak me nu al 3 maanden met een XBLA game, en koop pas iets nieuws als ik daar op uitgekeken ben.
Leuk Gerard. Geef aub niet op want het is leuk leesvoer.
Ik heb zelf ook zoiets ... ben nu 35 en heb alles in gaming wel een beetje gezien. Veel games zijn gewoon een oud concept in een nieuw jasje. Vaak is dat nieuwe jasje niet genoeg voor mij om er weer vele uren in te steken. In ieder geval wat de moeite waard is. Dingen als Modern Warfare 85 hoef ik echt niet meer. Quake 3 was de laatste FPS die ik gekocht heb.
Speel nu veel dingen die ik koop op GOG , lekker retro , toen men nog wist wat gameplay was. Skyrim was wel goed, maar ik zit nu weer Fallout 3 New Vegas te spelen =)
Misschien word ik gewoon te oud ;)
Als je die games niet meer speelt, stuur ze dan maar naar mij hoor :p
Pijnlijk herkenbaar. Een enorme shitload aan games hebben die je amper tot nooit aangeraakt hebt. Verwend? Zeker weten ja....en ik ben geeneens een reviewer. Kopen gaat harder dan consumeren. Maar toch speel ik langzamerhand alles wel uit. En als ik het al niet uitspeel dan zeker oudste zoon die de een na de andere game uitspeelt.....echt niet normaal wat die er allemaal doorheen jast nu, ik zou er bijna jaloers van worden.
De omschrijving bij Alice: Madness Returns zou je zo kunnen toepassen op classic platform jumpers!
eeej man, geweldig artikel, alleen dat stukje over Alpha Protocol doet me zeer haha. vond het een fantastische game en heb ook echt me best gedaan voor platinum, ben alleen blijven hangen op 86 procent haha... miss ga ik oom wel zon soort blog schrijven, ben er door aangestoken haha
Doen! Ik vind het best interessant om te lezen welke spellen mensen nog hebben liggen en de redenen waarom ze nooit zijn verder gegaan.
Ik heb er hier een: Metal Gear Solid 2. Ik weet het nog zo goed... Ik had alle voorgaande moeilijkheidsgraden uitgespeeld en bevond me in European Extreme mode. Ik moest en zou alle dog tags verzamelen. Ik kwam aan bij het gevecht tegen Vamp temidden een soort waterpoel waar je niet in mocht vallen. Na een aantal keren opnieuw te hebben geprobeerd, had ik het wel gehad met het skippen van de filmpjes en Codec conversatie dus ik save mijn voortgang aan het begin van het gevecht.
Mijn jongere, ongeduldige zelf maakte toen een grootse fout want ik had geen rations meer. Ik kwam er maar niet langs en niet langs. Ik heb het vele malen geprobeerd die maand of misschien zelfs dat kwartaal maar ik gaf op. Negen jaar later heb ik me er nooit meer aan gewaagd. Ik heb de intentie het ooit nog een keer te halen. Ik zal alle dog tags in mijn bezit krijgen!
Maar niet nu.
Ezio's charme FTW
van assassin's creed kan ik je ZEKER GEEN gelijk geven, de tutorials zijn makkelijk kort en zijn perfect in het verhaal verweven.En zijn nog eens leuk ook, een beetje mierenneuken als je het mij vraagt.Maar meschien is mijn reactie overdreven omdat ik die-hard ac fan ben, of heb ik toch gelijk?
Er is geen gelijk of ongelijk. Over smaak valt niet te twisten. Het maakt ook niet uit. als jij er plezier aan beleeft, moet je er zeker tijd in stoppen. Als Gerard er geen plezier uit haalt, moet hij een ander spel spelen. Keuze genoeg, dunkt mij.
Heb sindskort ook weer interesse in GT5.
Ik had de platinum editie gekocht, 1 race gereden, weggelegd en Uncharted 3 weer opgepakt. En nu ligt Uncharted stof te happen.
Ik heb PAIN een tijdje geleden nog gekocht (ja, loop wat achter.. ;-) ) maar ondanks dat ik het vrij veel speel, nog 0% van de trophies.. hoewel ik het vermoeden krijg dat er ergens een bug ingeslopen is, ik heb het idee dat ik al aan een paar trophy-eisen voldaan heb.
Heb nog geen platinum's. Maar vaak heb je spellen (ME2, ME3, DragonAge bijv) die je meerdere keren moet doorlopen om alles eruit te halen, en dat blijft ook vaak liggen na de eerste playthrough.
zo zit ik bijvoorbeeld ME2 voor de 6 miljoenste keer te doorspelen omdat iedereen iedere keer sterft tijdens die laatste missie, ondanks dat iederee n loyal is en ik de juiste mensen kies voor de juiste dingen... op 1 of andere manier wordt mij die trophy gwn niet gegunt haha
en Pain, wat een hoerenspel kwa trophies is dat zeg. ik heb zelfs alle dlc gekocht maar krijg het gwn niet voor elkaar om ook maar 1 trophy te unlocken. of ik suck echt mayor balls, of hij is te glitchy haha
Ik speel niet voor achievements. nooit niet. niet in MMO's, niet in welke genre dan ook
het is of leuk of niet leuk.
als leuk dan: doorgaan
als niet leuk dan: next game.
al blijft het een beetje zwak dat je bij ACII zo snel er mee stopt. Niet dat het nou een geweldig spel is(wel leuk/aardig) maar dan nog, sommige spelen moet je tog een beetje de tijd geven. tenminste als je ze niet gratis krijgt en er €60,- voor dokt ;)
ik ben geen "trophy whore", maar vind wel dat je met een hoop games zo de replayability en de uitdagendheid op een leuke manier kan opvoeren, en je nu echt kan zeggen ik heb de game voor x procent uitgespeeld. vind het zelf erg leuk om op zon manier tegen mn vrienden te battellen, vor mij persoonlijk heeft het veel toegevoegd aan games.
Klik hier om alle reacties te tonen