Een vervolg op een succesvolle game moet vaak opboksen tegen torenhoge verwachtingen. Fans eisen meer van de gameplay die ze zo leuk vonden en sequels verzanden daarom vaak in “meer van hetzelfde”. Gelukkig zijn er ook ontwikkelaars die iets nieuws met hun serie durven doen. Soms gaan ze zelfs zo ver dat je je afvraagt of de game nog wel in de franchise past. Daarom presenteren wij de Top 7 buitenbeentjes van een gameserie, spellen die zo buiten de boot vallen binnen hun universum dat je ze bijna een reddingsboei zou toegooien.
7. Shadow the Hedgehog
Stel, je bent in het bezit van de rechten op een van de meest populaire en herkenbare gamepersonages aller tijden. En stel, dat personage moet tegenwoordig vooral teren op oude roem, omdat er al een tijd geen goed spel van is uitgekomen. Wat doe je dan? Dan ga je terug naar wat dat personage zo sterk maakte in zijn oude games, zou je zeggen. Of je bent zoals Sega en je verzint een donkere en gewelddadige variant op je geliefde figuur.
Shadow the Hedgehog was een genetisch experiment van opa Robotnik. Helaas leed Shadow aan geheugenverlies en de beste manier om zijn herinneringen terug te krijgen, was met geweren, explosies en motors. Want denk je Sonic, dan denk je guns. Juist. Shadow the Hedgehog was een belachelijke aanval op alles wat Sonic goed maakte, de vriendelijke platformactie ingeruild voor third-person schietfestijnen.
6. The Typing of the Dead
Je loopt door een verlaten landhuis. Buiten is het donker en stil: het enige dat je hoort door de open ramen zijn de krekels in het struikgewas. Of hoor je toch... het geluid van benen die langzaam over de grond slepen? Opeens wordt de deur voor je neus opengegooid. Een zombie staart je aan met bloeddorstige ogen. Snel, tik een woord op je keyboard!
In een game waarvan je alleen maar kan denken: “uhh... wat?”, hou je de zombies van het lijf door razendsnel woorden die op het scherm verschijnen in te tikken. The Typing of the Dead was een soort remake van lightgun-game The House of the Dead II, en was bedoeld als een leuke manier voor kinderen om snel te leren typen. Maar dat werpt de vraag op voor wie dit spel nou eigenlijk is bedoeld. Welke ouders laten hun kind dit bloederige zombiespel spelen? Of is er zo’n grote markt voor typegames voor volwassenen? Overigens is deze cultklassieker in Japan onlangs nog op mobiele telefoons uitgekomen onder de naam The Flick of the Dead.
5. Far Cry 2
Far Cry 2 was een solide first-person shooter in een interessante wereld met veel vrijheid. De kwaliteit was het probleem niet. Maar wat had het spel in godesnaam met de originele Far Cry te maken? De eerste game was een doorslaand succes voor debuterende ontwikkelaar Crytek, inmiddels bekend van Crysis. De rechten voor Far Cry werden opgepikt door Ubisoft, maar die gingen een totaal andere kant op met de serie.
Het tweede deel speelde zich af in de savannes en woestijnen van een Afrikaans land, verscheurd door een oorlog tussen twee rivaliserende facties. Het verhaal uit deel 1 werd totaal niet voortgezet: geen tropisch eiland, geen Jack Carver met gemuteerde superkrachten, en geen Trigens, de genetisch gemodificeerde beesten waar het allemaal om draaide. Het lijkt er dan ook op dat Ubisoft de naam Far Cry alleen op dit spel heeft geplakt om de verkoop te stimuleren. Inmiddels zijn we in afwachting van het derde deel, dat iets meer terug naar de roots lijkt te gaan en zich wederom afspeelt op een tropisch eiland.
4. Banjo-Kazooie: Nuts & Bolts
Eindelijk, een nieuwe Banjo-Kazooie ontwikkeld door Rare! Dat dachten veel fans van de legendarische platformserie toen dit spel in 2008 in de winkels belandde. Je kan je voorstellen hoe teleurgesteld zij waren toen het alles behalve een platformer bleek te zijn. De focus lag vooral op het bouwen van je eigen voertuigen en het voltooien van saaie opdrachten als “zoek drie voorwerpen” of “rij drie rondjes”.
Het is niet dat het nou zo’n heel slecht spel was, maar het was gewoon overduidelijk geen Banjo-Kazooie. De eerste twee avonturen van deze beer en vogel waren pareltjes van platformers op de N64. Maar het derde deel was een soort eentonige Lego met autootjes, een gemiste kans. Ook toen al was Rare duidelijk niet meer het geniale bedrijf dat het ooit was.
3. Prince of Persia: Warrior Within
In 2003 werden we positief verrast door het sublieme Prince of Persia: The Sands of Time. De soepele en vloeiende actieplatformer met de iconische held van weleer werd warm onthaald door gamers en ook reviewers strooiden met hoge cijfers. Met al dat succes was het natuurlijk al snel tijd voor een vervolg.
De grappige en charmante Prins moest daarin ineens plaatsmaken voor een soort emo-goth-versie van zichzelf. Het werd een donkere game, waarbij bloederige onthoofdingen en schaars geklede dames aan de orde van de dag waren. Kennelijk dacht Ubisoft dat wij gamers, dezelfde gamers die het vorige deel zo mooi vonden, blij zouden worden van deze duistere setting. En het ergste? De game had muziek van Godsmack. Je kan er van houden, maar van het kleurrijke Sands of Time naar heavy metal, was nogal een cultuurschok.
2. Pac Man 2: The New Adventures
Het was zo simpel geweest om een goed vervolg te maken op Pac-Man. Grotere levels, ingewikkeldere doolhoven of meer spoken, dat is toch eigenlijk wat je als fan had verwacht. Maar in 1994 besloot Namco in al zijn wijsheid om van Pac-Man 2 een soort point-and-click adventure te maken, waarin onze gele happer allerlei doodsaaie klusjes moest opknappen. Zo haalt hij in dit spel melk voor zijn kleine Pac-Baby en plukt hij bloemen voor de verjaardag van ene Lucy. Zo, dat geeft voldoening! O ja, aan het einde verslaat hij de Ghost Witch van Netor en haar snode Gum Monster. Huh?
Het ergste was nog wel dat je Pac-Man zelf niet mocht besturen, maar als een soort assistent fungeerde die zijn aandacht kon trekken door met een kleine katapult op voorwerpen te schieten. Spannend!
1. Bomberman: Act Zero
Ach, Bomberman. Een klein, schattig Japans mannetje met een wit maskertje dat ons al sinds 1983 verblijdt met zijn strategische doolhofspelletjes. Door je explosieven slim neer te leggen, probeer je het je tegenstanders zo lastig mogelijk te maken. Wel leuk, maar veel te schattig voor ons stoere gamers natuurlijk. Althans, dat is wat Hudson Soft gedacht moet hebben toen ze Bomberman: Act Zero voor de Xbox 360 ontwikkelden. Bomberman is geen lief mannetje meer, maar een soort futuristische cyborg die op Iron Man lijkt. Het tekenfilmstijltje is ingeruild voor iets wat moet doorgaan voor realistisch, alhoewel je je afvraagt hoe realistisch het is dat mensachtige robots elkaar in doolhoven met granaten bestoken.
Bomberman: Act Zero is een van de minst doordachte reboots uit de geschiedenis. Het is net zoiets als van Kirby een stalen zeppelin maken met raketwerpers op zijn rug, of een game waarin Mario geen koddige loodgieter is maar een snoeiharde en snorloze geheim agent die alleen nog maar paddenstoelen eet om high te worden. Een nodeloze verwoesting van alles dat Bomberman was, en daarmee het schoolvoorbeeld van een misplaatst vervolg.
Erik Nusselder is een freelancejournalist en verliest zichzelf in ellenlange RPG's, maar kan ook onverklaarbaar verslaafd raken aan kleine prutspelletjes. Houdt van goede games en ook van slechte. Is vooral een singleplayerman, maar wil ook nog wel eens coöp doen met iemand die slechter is dan hij.
Ik vind het allemaal vrij negatief. PoP WW is toch een super game? Ik gooi liever een trofee dan een reddingsboei naar ze toe.
inderdaad een kont stuk over PoP.. Vroegere games uit de WOII sferen die nu Modern Combat zijn kun je dan ook wel afkraken.. Als PoP WW hetzelfde als SoT was gebleven had ie hier weer een slechte review gekregen wegens teveel van hetzelfde.
Rainbow Six Lockdown blijft voor mij het absolute buitenbeentje. Dat spel heeft me pijn gedaan.
Op de consoles wel, op de pc is het nog steeds een prima spel vind ik.
Toen ik hem voor de ps2 kocht schrok ik ook hoor, daar was hij echt te slecht voor woorden.
PoP: WW was een erg goede game verder.
Maar FarCry 2 vind ik hier dus echt niet thuis horen, de game zelf was enorm slecht met verschillende bugs en gameplay design fouten die het hele spel voor me kapot maakte.
Je hebt geen idee waarover je praat, Far Cry 2 is helemaal niet enorm slecht, game scoort overal dik over de 80%, dat is even goed als Battlefield 3 bijvoorbeeld ;) Feit dat jij een game niet snapt of kan spelen maakt een game niet slecht! Het is wel een game die je moet leren spelen en waar je de eerste 10 uur even door de zure appel heen moet, en het is inderdaad geen hap slik weg COD met hersenloos knallen, maar het is een FPS waar je echt enorm de moeite voor moet doen, diamanten zoeken, upgrades zoeken, plan of attack maken, niet over de reguliere weg rijden anders krijg je steeds dezelfde mensen achter je aan, maar lekker over de rivier snipen, booby traps maken etc. Jammer dat de meeste casual gamers deze game vaak totaal niet snappen want Far Cry 2 is de allerbeste, meest diepegaande en gewoon de allervetste free roaming FPS die ooit gemaakt is, wellicht een paar kleine foutjes, maar een FPS die je 50 uur aan waanzinnig spannende gameplay geeft kan je niet slecht noemen. En ik heb echt bijna iedere FPS gespeeld die er bestaat, maar Far Cry 2 is een van de beste FPS games ever!!! Hopelijk wordt deel 3 ook weer zo enorm cool, maar ik ben bang dat de echte hardcore eruit gehaald is...
Ik ben het redelijk met hobbit eens.
Far Cry 2 was niet heel slecht, maar om hem nu het beste free roaming fps te noemen nee. Dan kies ik toch persoonlijk voor Crysis. Zelfs Crysis Warhead was nog beter als Far Cry 2. Het spel was redelijk saai vond ik steeds weer dezelfde missies en checkpoints na checkpoints. Crysis had natuurlijk niet de grootste free roaming zoals Far Cry heeft maar toch.
Ik respecteer jou mening natuurlijk ook, maar ik had Far Cry 2 na het uitspelen meteen weer verkocht.
Crysis is echt niet free roaming, is gewoon level na level, checkpoint na checkpoint uitlopen, zonder vrijheid, je kan ook niet buiten de missies om dingen doen, alleen binnen de actieve level kan je een beetje van links naar rechts en tactics toepassen, maar om het free roaming te noemen, dan sla je de plank echt mis, er is geen enkele FPS game zoals Far Cry 2, Borderlands wel, maar die is qua gameplay compleet anders...
Maar goed, gelukkig heeft iedereen een andere smaak, en FC2 is gewoon wat meer voor de hardcore (en daar bedoel ik, mensen die heel veel tijd in 1 game willen stoppen) gamers onder ons ;)
Ik ben er persoonlijk helemaal weg van, de vibe van de game, de onbeperkte mogelijkheden om een aanval te plannen, de guns, de actie, het vuur, de explosies, diamanten tracken, het is echt een warzone, heerlijk.
En ik ben het niet met h0bb1t eens, het is niet een enorm slechte game, het is een topgame, jammer dat je daarvoor meteen geminned wordt, maar het boeit me verder geen zak, ik heb 100 uur plezier beleefd aan FC2 en heb echt zin om een nog keer helemaal uit knallen
Inderdaad, Far Cry 2 is modderfokkin' vet, jammer dat veel gamers tegenwoordig geen geduld meer hebben voor mooie langzame games, er zijn meer games zoals Skyrim en Demon Souls, daar heb je ook echt uren voor nodig om erin te komen, maar als je eenmaal erin zit, dan wordt het pas echt vet, dat is inderdaad echte hardcore, jammer dat veel gamers die commitment niet meer willen maken en dan ook een beetje laf roepen dat het kutgame is terwijl ze nog 5% van de game gezien, echt zielig, BC, je krijgt weer een plusje van mij ;)
Crysis is ook niet echt free roaming zoals ik ook al aangaf. Maar toch komt het op hetzelfde neer Crysis vs Far Cry 2. Je komt op een punt aan en neemt een beslissing. Val ik van voren aan, of pak ik ze van rechts, of val ik aan via het rivier. Het is geen free roaming, maar je kan net zoals bij Far Cry een free roam beslissing maken hoe je het kamp aanvalt. En aangezien je dit bijna alleen maar deed in Far Cry 2 zie ik de vergelijking dus wel. Je had niks aan de open wereld in FC2 ja een brandje stichten of een mooie locatie opzoeken. Of een diamandje zien te vinden in de open wereld.
Ik snap ook wel wat jij bedoeld, en ik vond de game ook niet super slecht maar meer ook niet.
PS:ik ben de minner trouwens niet. Jij geeft jou mening ik de mijne niks om voor te minnen.
Ja, want dat ik games niet snap, dat ik Far Cry 2 niet heb uitgespeeld en dat CoD mijn meest favoriete game ooit is, is ook echt uit mijn comment te halen.
(/sarcasm voor als je het nog niet snapt)
Als een game gemiddeld een 80% scoort door hypocriete journalisten betekend dat nog niet dat het ook daadwerkelijk een goede game is.
CoD verdient ook jaarlijks negens door diezelfde journalisten, dus jou mening valt hier al uit elkaar.
En als ik 10 uur lang moet spelen om eindelijk "in de game" te komen, dan is dat een game-design fout, en moeten de makers zich schamen, want er zijn games die in diezelfde tijd een heel verhaal kunnen vertellen, me 20 verschillende missies kunnen laten spelen en dan zijn de credits nog niet voorbij gerold.
Wat ik dus al zei, het is gebroken, niet "hardcore".
Even ter verduidelijking, ik speel bijna alleen maar RPG's en realism spellen, dus dat ik er geen geduld voor heb is niet echt een goed argument.
Edit voor het sarcasme dat je niet snapte: Ik heb FC2 uitgespeeld. Ik zeg dat de game kapot is (en dus niet in dit lijstje thuis hoort als "buitenbeentje" want technisch gezien en design-wise zitten er grove fouten in). Of ik er van genoten heb is een tweede. Maar ja, waarschijnlijk heb ik er dan van genoten tot op een zeker hoogte.
Zeg niet dat je games niet snapt, alleen FC2 niet op basis van je comment, van COD zeg ik niks over mbt tot jou, maak alleen de vergelijking dat FC2 een compleet andere game is als COD, maar ik zeg nergens iets over jou en COD, is gewoon een algemene vergelijking. Verder ben ik het niet met jou FC2 stelling eens, maar aangezien jij begint over hypocriete journalisten weet ik nu echt wat meer over jou ;)
Jammer dat je een game bashed die je niet echt goed gespeeld hebt, ben van mening als je hem echt helemaal had uitgespeeld je een andere mening over de game zou kunnen hebben want de game verandert halverwege echt in blastfest & fragwalhalla. Was er in het begin ook niet kapot van, maar de aanhouder wint bij FC2, dat wil ik alleen zeggen.
Verder game on, en speel gewoon wat je leuk vindt!
Hij heeft hem wel uitgespeeld. Ik niet trouwens, ik heb het eerste gedeelte gespeeld (noord-regio). Free roam is leuk, maar de checkpoints waren bloedirritant, missiestructuur te voorspelbaar (o hey, een buddy heeft een alternatief idee, zag ik niet aankomen), de malariapillen irritant ("realisme" is leuk tot op zekere hoogte) en het eindeloze rondtuffen irritant.
Zelden gehad dat ik zoveel moeite had om in een free roam game te komen. Er zitten genoeg geweldige dingen in het spel, maar het werd voor mij te veel ploegen om er doorheen te komen.
Journalisten hypocrieten noemen zal zeker in gevallen kloppen, maar inderdaad niet altijd. Alhoewel, eerlijk gezegd, reviewscores niets zeggen. 80% voor Far Cry is leuk, maar ik geloof dat de CoD games hoger krijgen. Zijn die dan beter omdat ze een hoger cijfer hebben?
Hell, Diablo 3 krijgt ook hoge cijfers, maar die is het toch zeker ook niet waard (afgaande op de mensen in mijn omgeving die Diablo 2 grijs gespeeld hebben en Diablo 3 een teleurstelling vinden).
Geef je een plusje voor de serieuze reactie, achja, maybe is het ook gewoon een enorme kutgame, maar ik persoonlijk vondt hem echt enorm cool ;) Punt is, dat ik pas na 20 uur gamen het echte FC2 ondekte, toen pas viel het kwartje, en daarna was ik hooked 4 live ;)
Reviewscores zeggen mij ook niks, maar het zijn wel een prima indicatie, COD verdient ook gewoon een hoog cijfer, maybe zijn de games niet echt origineel, maar het zijn wel goed geproduceerde games! Diablo 3 is de hoge score zeker waard, mensen die D3 kut vinden leven te veel in het verleden...
Heb me toch ook uitstekend vermaakt en me ook niet echt geïrriteerd aan die checkpoints. Reed er altijd gewoon dwars door heen met me jeep :)
Een game 20 uur lang moeten spelen voordat je het "snapt" getuigt alleen maar van waardeloos gamedesign. Ik ben helemaal voor games waar ik tientallen uren in kan stoppen, maar als driekwart van die tijd bestaat uit nutteloos gereis van de ene kant van de map naar de andere, en dan weer terug, zit er toch iets fout.
Ik wist Fary Cry 2 nog enigszins leuk te maken door mijzelf het doel te stellen om de hele game met dezelfde auto uit te spelen. Maar zodra ik hem uitgespeeld had heb ik er nooit meer naar om willen kijken.
Jullie moet echt allemaal eens leren lezen hier op gamer.nl, ik zeg dat ik pas na 20 uur het echte Far Cry 2 ontdekte, niet dat ik de game pas na 20 uur snapte... En daar bedoel ik mee te zeggen dat je na 20 uur veel vette upgrades hebt zoals camo pakken dat mensen je niet zien, veel vettere wapens, booby traps, de south map etcetera, de game is dus enorm rewarding, maar jullie willen blijkbaar toch alleen maar zeiken en zeuren dus ik laat het er bij, ga maar lekker flufgames spelen die je na 6 uur uitgespeeld nadatje 1000x op x en o hebt moeten rammen, enjoy! Of ga lekker nutteloos reizen in GTA4 of RDR, daar heeft niemand er opeens problemen mee, hyprociet hoor...
@Teknootje, goedzo, lekker hardcore beuken ;)
Ik sluit me bij je aan, ik vind Far Cry 2 ook geweldig en staat ook hoog genoteerd op mijn lijstje favoriete games van deze generatie. Dat het de lijn van Far Cry niet volgde vond ik persoonlijk niet erg. Jack Carver was een generiek karakter, het verhaal slecht, de Aliens later in het spel voelden als een spuug in m'n gezicht en zo heb ik nog wel even.
Far Cry 2 bracht in mij de creativiteit naar boven die ik in de meeste free roaming games links laat liggen omdat ze te makkelijk zijn. Aparte weggetjes zoeken, wachtposten omzeilen, patronen herkennen van de AI etc om zo effectief mogelijk mijn doel te bereiken. Daarnaast is het een gigantisch vette wereld en is er erg veel te ontdekken.
Ik hoop dat ze de lijn in Far Cry 3 weten vast te houden, maar het lijkt er vooralsnog op dat het meer actiegericht wordt.
Ik heb het eerste stuk echt 5 keer gespeeld voor ik daadwerkelijk eens de zin had om verder te gaan. Daarna vond ik het echt wel een heel vet spel geworden. Enige minpunt was gewoon dat die controle posten, als je ze net had gecleared en je kwam een minuut later weer terug omdat je toch een andere weg moest hebben, ze alweer bemand waren. Daar werd ik erg moe van. Maar voor rest, het free roaming in Afrika, de missies en het verhaal waren toch wel erg goed. Ik heb hem wel uitgespeeld en heb me er wel mee vermaakt, maar om nou te zeggen ik start hem nog een keer op en ga hem weer eens uitspelen, dat zal denk ik niet gebeuren.
Heb Far Cry 2x uitgespeeld, vond het best een goed spel. Far Cry 2 heb ik na ~2 uur afgekapt, vond er niks aan, heel de missie-structuur boeide me totaal niet om te ontdekken of verder te gaan. Crysis daarentegen vond ik erg goed, een lineair verhaal met voldoende vrijheid van richting. En gave physics.
Diablo 3 had er ook wel tussen gekund. Trololol
wow man jij bent echt een trol!
Soul Calibur: Legends had hier prima tussen kunnen staan. PoP: WW vond ik wel een goede game trouwens, alleen die music was niet mijn ding.
Far cry 2 was prima. Prince of Persia ook. En mijn mening: ik heb me vroeger prima vermaakt met Shadow the Hedghehog.
Het is natuurlijk de schrijver zijn mening, maar dit komt over als gezeik op prima games. Prince of Persia: Warrior Within wordt trouwens als een van de beste beschouwd van de hele serie.
Waar wordt hij dat beschouwd dan, nog nooit ergens gelezen. Kan het me ook niet voorstellen, de setting was mij ook te duister en hij lag me niet. Kan natuurlijk aan mij liggen, zal ook wel. Sands of Time was briljant, paar keer uitgespeeld. Heerlijke game.
Klik hier om alle reacties te tonen